Gaziantep eten: het lekkerste eten dat ik in Turkije heb gegeten

Ik heb me door een groot deel van Turkije heen gegeten, maar niets komt in de buurt van het eten in Gaziantep. In deze stad in het zuidoosten vertellen locals je met een strak gezicht dat de rest van Turkije nog aan het opwarmen is. Na een paar dagen daar ben ik niet meer gaan tegenspreken. Als je de beste eetstad van Turkije zoekt, stuur ik je hierheen.

De meeste bezoekers komen nooit zo ver oostelijk. Ze landen in Istanbul, gaan naar de kust en vliegen weer naar huis. Zonde, want Gaziantep (iedereen zegt gewoon Antep) heeft een eetcultuur die echt aanvoelt in plaats van geregisseerd. UNESCO is het met me eens: in 2015 werd de stad opgenomen in het Creative Cities Network als Stad van Gastronomie.

Waarom het eten in Gaziantep anders is

Gaziantep ligt op het kruispunt van Anatolië en de Levant, en dat proef je op elk bord. De kruiden zijn pittiger, het lamsvlees is voller van smaak, en pistache en walnoten duiken op waar je ze niet verwacht. Families runnen al generaties dezelfde zaken, en veel tenten doen maar één ding en doen dat perfect.

Die focus vond ik het mooiste. Geen menukaart van twaalf pagina’s. Je krijgt een soep, een kebab of een gebakje waar iemand al tientallen jaren aan schaaft.

Wat eten in Gaziantep

Vraag je je af wat je in Gaziantep moet eten? Begin hier:

• Beyran: een pittige lamssoep met rijst, traditioneel bij het ontbijt. Heet, peperig en vreemd verslavend. Om 8 uur ’s ochtends voelde het ongeveer twee happen lang verkeerd.
• Lahmacun: de Antep-versie is dun, krokant en volgepakt met vlees en peterselie. Je knijpt er citroen over, rolt hem op en eet hem met je handen.
• Kebabs: Gaziantep heeft veel meer dan de döner die je van thuis kent. Probeer kuşbaşı (kleine blokjes lamsvlees), de kersenkebab als het seizoen is, en ali nazik: gegrild vlees op een bedje van rokerige aubergine en yoghurt.
• Katmer: een flinterdun gebak gevuld met pistache, clotted cream en suiker, gebakken tot het knispert. Een echt ontbijtdessert.
• Yuvarlama: kleine gehaktballetjes in een frisse soep van yoghurt en kikkererwten. Troostfood.

Spoel het weg met menengiç-koffie, een romige, nootachtige drank van wilde pistache. Het smaakt totaal anders dan gewone Turkse koffie, dus bestel hem ook als je denkt dat je het wel weet.

Gaziantep-baklava: het echte werk

Ik dacht dat ik baklava kende. Dat klopte niet. Baklava uit Gaziantep is een totaal ander beest dan de zware, in siroop gedrenkte blokken die ik in Nederland kende. De lagen zijn ongelooflijk dun, de boter geurt heerlijk en de pistaches erin zijn fel, bijna neongroen. Het is zoet, maar nooit zwaar.

Baklava wordt hier op gewicht verkocht, en locals eten het als dagelijkse gewoonte in plaats van als speciaal moment. Beroemde oude namen als Güllüoğlu en İmam Çağdaş zijn goede startpunten, maar elke drukke baklavazaak is prima. Kijk naar de bakken waar het gebak nog krokant is en vraag om een klein gemengd bordje. Combineer het met een sterke thee en de middag is gered.

Waar eten en hoe pak je het aan

Volg de menigte. In Gaziantep is een rij locals om 7 uur ’s ochtends de beste recensie die je krijgt. Zo plande ik mijn dagen:

• Ontbijt: beyran of katmer, vroeg. Veel van de beste plekken zijn halverwege de ochtend uitverkocht.
• Lunch: lahmacun en een kebab in de straten van de oude stad rond de bazaar.
• Middag: baklava en thee, daarna een wandeling om alles te laten zakken.
• Diner: een lange tafel vol meze, gegrild vlees en wat de ober ook aanraadt.

Bestel veel en deel. De porties zijn royaal en het eten wordt beter als je van alles een beetje proeft. Wil je dieper graven, dan is een begeleide foodtour het waard, want de beste plekken zitten verstopt in zijstraatjes zonder Engels bordje.

Meer dan eten: wat te doen in Gaziantep

Je hebt iets nodig om de baklava weer af te lopen, en Gaziantep heeft meer te bieden dan eten.

Het Zeugma Mozaïekmuseum is een van de beste musea die ik in Turkije heb bezocht. Het bewaart Romeinse mozaïeken die zijn gered uit de antieke stad Zeugma, waaronder het beroemde Gypsy Girl. Reken op een paar uur.

Wandel daarna door de oude bazaarwijk, vooral de koperbazaar, waar ambachtslieden nog met de hand potten en schalen kloppen. Alleen het geluid is de omweg al waard. Loop naar de burcht voor het uitzicht over de daken en blijf rondzwerven. De oude straten zijn het mooiste deel.

Hoe kom je in Gaziantep

Gaziantep heeft een eigen vliegveld met regelmatige vluchten vanaf Istanbul, en de vlucht duurt ongeveer twee uur. Met de bus kom je vanuit de meeste grote Turkse steden, maar de afstanden zijn lang, dus vliegen scheelt veel tijd. Eenmaal daar verken je het oude centrum makkelijk te voet, en voor de rest zijn taxi’s goedkoop genoeg.

Lente en herfst zijn het aangenaamst. In de zomer wordt het echt heet, dus plan je eetmomenten dan in de koelere ochtenden en avonden. Check de actuele vluchttijden en prijzen voordat je boekt, want dienstregelingen veranderen.

Tot slot

Gaziantep is de reden dat ik mensen vertel verder te kijken dan de gebruikelijke Turkse route. De stad is gul en luidruchtig, het eten is uitstekend en ik heb nauwelijks toeristenvallen gezien. Blijf minstens twee nachten, kom met honger en laat ruimte voor nog één stukje baklava.

Plan je een grotere reis? Mijn Turkije-gidsen beslaan alles van de Egeïsche kust tot het oosten, en mijn Istanbul-tips zijn een goed begin voordat je naar het zuiden vliegt. Voor meer routes, eetplekken en praktisch advies bekijk je al mijn Turkije-reisverhalen. Laat me weten waar je daarna heen gaat.